იცოდი, რომ მატყლის მულჩი დღეს სულ უფრო პოპულარული ხდება? ითვლება როგორც ეკოლოგიურად სუფთა და ნელა მოქმედი ბუნებრივი სასუქი. მისი მთავარი პლუსი ისაა, რომ მიწის ზედაპირზე დადებული მატყლი ამცირებს ტენის აორთქლებას, ნიადაგი უფრო დიდხანს ინარჩუნებს ტენიანობას და მცენარეებს ნაკლებად სჭირდებათ ხშირი მორწყვა. ამავე დროს, მატყლი ბლოკავს სინათლეს და სარეველების ამოსვლას საგრძნობლად ამცირებს.
მატყლი შედგება კერატინისგან და ნიადაგში ნელა დაშლისას ეტაპობრივად გამოყოფს საკვებ ელემენტებს, განსაკუთრებით აზოტს, ასევე გოგირდსა და სხვა მიკროელემენტებს. ამიტომ მას ხშირად „ორში ერთში“ პროდუქტად მიიჩნევენ — მულჩიცაა და სასუქიც. სწორედ ამ თვისების გამო უცხოეთში პოპულარულია როგორც ნედლი მატყლის ფენად გამოყენება, ისე სპეციალურად დამუშავებული მატყლის გრანულები.
გამოყენების წესი მარტივია: ნედლ მატყლს მიწის ზედაპირზე აფენენ დაახლოებით 3–5 სმ სისქის ფენად, ღეროსთან ცოტა დაშორებით, რომ ზედმეტმა ტენმა მცენარე არ დააზიანოს. გრანულებს კი ან ზედაპირზე აყრიან და მსუბუქად ურევენ ნიადაგს, ან დარგვისას ორმოში ამატებენ და შემდეგ რწყავენ.
ყველაზე ხშირად მატყლის მულჩს იყენებენ პომიდორში, კიტრში, გოგრაში, წიწაკაში, ლობიოში, ასევე ხეხილში, ბაღის მცენარეებსა და ყვავილებში.
შედეგი — ნაკლები სარეველა, უფრო სტაბილური ტენიანობა, ნელა და თანაბრად მიწოდებული კვება და ჯანმრთელი ნიადაგი. ეს არის კარგი მაგალითი, როგორ შეიძლება ცხვრის მატყლი უბრალო ნარჩენიდან გადაიქცეს თანამედროვე, ჭკვიან აგროინსტრუმენტად.
მეცხვარეობის განვითარებას ხშირად აფერხებს როგორც გადამდები, ისე არაგადამდები დაავადებები, რომლებიც სერიოზულ ეკონომიკურ ზარალს აყენებს დარგს და ზოგჯერ ადამიანის ჯანმრთელობასაც უქმნის საფრთხეს.
დოლის პროცესი ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ეტაპია მეცხვარეობაში, რადგან სწორედ აქ ყალიბდება მომავალი ფარის პროდუქტიულობა. ამისთვის საჭიროა წინასწარი მომზადება: ფარეხების დათბუნება, დეზინფექცია, ტიხრებით ცალკე განყოფილებების მოწყობა – მშრალი ცხვრის, დასადოლებლის, საჩვილესა და სამშობიარო ზონისთვის.
მეცხოველეობაში კლიმატის ცვლილება ერთ-ერთი უმთავრესი გამოწვევაა. პრობლემა ექმნებათ, როგორც მსხვილფეხა, ისე წვრილფეხა აგროდანიშნულების ცხოველებს. გამონაკლისი არც მეცხვარეობაა.
