ილია II წარმოშობით საქართველოს მთიანი რეგიონის — ყაზბეგის (სტეფანწმინდა) ოჯახს უკავშირდება. მისი მშობლები სოფელ სნოდან და სიონიდან იყვნენ, რაც მას ბავშვობიდანვე აკავშირებდა სოფლის ცხოვრებასთან, მთის კულტურასა და ტრადიციებთან.
ბავშვობის პერიოდში ის ხშირად ატარებდა დროს მთიან გარემოში და იზრდებოდა ოჯახში, სადაც სოფლის ტრადიციები, სტუმართმოყვარეობა და სულიერი ცხოვრება მნიშვნელოვანი იყო. ასევე ცნობილია, რომ მისი ოჯახი საბჭოთა პერიოდში დევნილ სასულიერო პირებსაც აფარებდა თავს, რაც კიდევ უფრო ამყარებდა მის კავშირს როგორც ეკლესიასთან, ისე ტრადიციულ ქართულ გარემოსთან.
👉 სწორედ ეს ფესვები — მთიანი რეგიონი, სოფლის კულტურა და ტრადიციები — ითვლება ერთ-ერთ საფუძვლად, რის გამოც მოგვიანებით ილია II განსაკუთრებულ ყურადღებას უთმობდა სოფლის, მიწისა და ეროვნული იდენტობის მნიშვნელობას.
ილია II სოფლის გადარჩენას ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს საკითხად მიიჩნევდა.
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმიდესი და უნეტარესი ილია II მხოლოდ ეკლესიის ლიდერი არ ყოფილა — იყო ფიგურა, რომელიც ქართულ სოფელს, ტრადიციებს და ეროვნულ იდენტობას იცავდა. მისი პატრიარქობისას მრავალი სოფლის არაერთი ეკლესია აღდგა და გაძლიერდა. სწორედ მისი უწმიუნდესობის დამსახურებაა, რომ დღეს სოფელში ეკლესია მხოლოდ სალოცავი აღარ არის — ისაა ადგილი, სადაც ადამიანები იკრიბებიან, ინახავენ ტრადიციებს და ერთმანეთს მხარს უჭერენ.
მრავალშვილიანი ოჯახების მხარდაჭერის მიზნით, მესამე და შემდეგი შვილების პირადად უწმინდესის მიერ მონათვლა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი სწორედ რეგიონებისთვისაა, სადაც მოსახლეობა კრიტიკულად მცირდება.
არც ისაა შემთხვევითი, რომ ილია II ხშირად საუბრობდა მიწაზე, შრომაზე და ოჯახზე — იმ ფასეულობებზე, რაც ძლიერი სოფლის საფუძველია.
მისი ქადაგებისა თუ ეპისტოლის მთავარი გზავნილები იყო: სოფელი არ უნდა დაიცალოს! ახალგაზრდები უნდა დაბრუნდნენ! მიწა უნდა დამუშავდეს და სოფლის ცხოვრება უნდა გაძლიერდეს.
რატომ? იმიტომ რომ მისმა უწმინდესობამ კარგად იცოდა, რომ სოფელი მხოლოდ მიწა არ არის — ეს არის სული, ტრადიცია და საქართველოს მომავალი.
93 წლის ასაკში, საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II 2026 წლის 17 მარტს გარდაიცვალა. ილია II საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წინამღძვრად 1977 წელს აირჩიეს. ის საქართველოს ეკლესიას 48 წელი წინამძღოლობდა.
