საქართველოში ადგილობრივი ქათმის ჯიშები არა მხოლოდ სოფლის ყოფის ნაწილია, არამედ ჩვენი აგრობიომრავალფეროვნების მნიშვნელოვანი სიმდიდრეც. მათ შორის განსაკუთრებულ ყურადღებას იმსახურებს ყელტიტველა და შავი ქათამი — ორი განსხვავებული, მაგრამ გამძლე და პრაქტიკული ქართული პოპულაცია. ყელტიტველა ქათამი ადვილად იცნობა თავისი შიშველი, წითელი კისრითა და ძლიერი აღნაგობით. ის კომბინირებული, კვერცხ-სახორცე მიმართულების ფრინველია: ადრეულ ასაკში იწყებს კვერცხდებას, სწრაფად იზრდება და გამოირჩევა ნაზი, გემრიელი ხორცით. საშუალოდ დედლები ორ-ნახევარ კილოს, მამლები კი სამ-ნახევარ კილოს აღწევენ. წლიურად დაახლოებით ას სამოცამდე კვერცხს დებენ და კარგად იტანენ როგორც სიცხეს, ისე ნახევრად თავისუფალ, საოჯახო პირობებს. ყელტიტველა თვითონაც კარგად „პოულობს“ საკვებს და სიცოცხლისუნარიანობით გამოირჩევა, თუმცა დღეს ცალკე გუნდებად იშვიათად გვხვდება. შავი ქათამი უფრო კომპაქტური, მაგრამ ძალიან გამძლე პოპულაციაა. მისი ბუმბული ძირითადად შავია, ზოგჯერ კისერზე მცირე ნათელი ფხაჭებით. დედლები საშუალოდ ორნახევრამდე კილოგრამს იწონიან, მამლები — სამ კილოგრამამდე. წლიური კვერცხდებლობა ას ორმოცამდე ცალია, ხოლო ბუნებრივ პირობებში გამოჩეკვა საკმაოდ მაღალია. განსაკუთრებით საინტერესოა, რომ თუშურ შავ ქათამში მეცნიერებმა ფრინველის ჭირისადმი მაღალი გამძლეობაც დააფიქსირეს. ეს ჯიშები გვახსენებს, რომ ადგილობრივი რესურსის შენარჩუნება მომავალშიც სერიოზული უპირატესობაა როგორც ფერმერისთვის, ისე ქვეყნისთვის.
წიწილების წარმატებულად გამოჩეკვა სისუფთავიდან იწყება! – როგორ დავჩეკოთ და დავაფრთიანოთ წიწილები?
წიწილების წარმატებული გამოზრდის მთავარი პირობაა თბილი, სუფთა და სწორად მოწყობილი საფრინველეა. წიწილების სწორად შენახვა-გამოზრდა მაღალპროდუქტიული ფრინველის და მეტი შემოსავლის საფუძველია.
