გაგაცნობთ ქართულ „ანტიბიოტიკს“ ფშავის მთებიდან.
იცოდით, რომ საქართველოში არსებობს საკვები, რომელსაც ოფიციალურად აქვს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი? ეს პროდუქტი ფშავის მთებში საუკუნეების წინ შეიქმნა და დღემდე უნიკალურ გემოდ და ტრადიციად რჩება — ეს არის დამბალხაჭო.
სანამ მსოფლიო ფრანგულ როკფორსა და იტალიურ გორგონძოლაზე საუბრობს, საქართველოში არსებობდა და არსებობს საკუთარი, გამორჩეული ობიანი პროდუქტი, რომელსაც ადგილობრივები „ქართულ პენიცილინს“ უწოდებდნენ. დამბალხაჭოზე განვითარებული კეთილშობილი ობი (Penicillium) ბუნებრივი ანტიბიოტიკია. გადმოცემით, ფშავლები მას სამკურნალოდ იყენებდნენ — ფილტვების ანთების დროს, ფიზიკური დაღლილობისა და იმუნიტეტის გასაძლიერებლად, განსაკუთრებით მთაში მცხოვრები მწყემსებისთვის.
დამბალხაჭოს დამზადება მხოლოდ კულინარიული პროცესი არ არის — ეს არის რიტუალი. რძე კოაგულირდება, ხაჭო ფორმებად იდება, მარილით მუშავდება და შემდეგ ინახება გრილ, სტაბილურ გარემოში — ქვევრებში ან მიწაში. სწორედ ამ პირობებში ყალიბდება მისი განსაკუთრებული ტექსტურა, მძაფრი არომატი და ღრმა გემო.
2014 წელს დამბალხაჭოს დამზადების ტრადიციულ ტექნოლოგიას არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა, რაც კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს მის უნიკალურობას.
დამბალხაჭო ის გემოა, რომელიც ან პირველივე გასინჯვაზე შეგიყვარდება, ან საერთოდ ვერ გაუგებ.
შუალედი არ არსებობს.
თქვენ თუ გაგისინჯავთ ნამდვილი, ფშაური დამბალხაჭო?
